Settelen / Settle in

NL:
Settelen, raar woord eigenlijk. Veel mensen vragen er nu naar; lukt het settelen een beetje? Definitie van settelen: "(ergens) gaan wonen en een regelmatig leven gaan leiden."
Nou, een regelmatig leven in Afrika is best een uitdaging ;) Maar we doen ons best en om dat woord nog eens te gebruiken; het gaat 'best' goed.
Sommige dingen gaan soepeler dan andere dingen. Vervoer is een hot item op ons zorgen lijstje. Onlosmakelijk verbonden aan de woorden "PIN" en "Work Permit".
Voor veel dingen heb je hier een PIN nodig. Een soort ID code, noem ik het maar, die je moet hebben wanneer je een auto op naam wilt laten zetten, voor diezelfde auto financiering wilt regelen, een bankrekening wilt openen en voor het importeren van je huisraad. Best (daar is ie weer) een belangrijk dingetje voor ons dus, die PIN.
In het kort; bovenstaande zaken zijn dus nog niet geregeld. Daar stappen we voor nu dus even overheen ;)
Wat er wel soepel ging en geregeld is: Na aankomst in Nairobi, zijn we door Maurice zijn bedrijfsauto mét chauffeur, naar ons huis gereden, die we in december hebben uitgekozen. In dat huis was bij aankomst een heel welkomstcomité, namelijk:
de eigenaar van het huis, voor de overdracht, met een hoop info over de waterpomp (grondwater als kraanwater), zonnecellen voor het warme water en de accu back-up voor het stroom. Handige snufjes! Noodzakelijk kwaad, in Afrika...
de dame van het verhuurbedrijf. Zij verhuurt huisraad aan ons; meubels, potten, pannen, bestek, linnengoed... Ze nam gelijk Tiara mee naar boven, want ze wilde met Tiara als "vrouwen onder mekaar" Tiara haar slaapkamer inrichten. Lief!
Maurice zijn collega was er, met zijn nieuwe mobiel, mét simkaart. Zij heeft dit alles geregeld, tot in de puntjes.
En als klap op de vuurpijl kwam Kitty al een paar uur later, recht van het vliegveld naar ons huis. Door een communicatieverschil (ze zou eigenlijk een nachtje in de kennel blijven), kwam ze nu al en moesten er nog snel boodschappen gedaan worden; kattenvoer, kattenbakvulling...misschien wat te eten en drinken voor ons ;)
Nadat het rustig was in huis, ging de rest boodschappen doen en bleef ik thuis om op Kitty te wachten. Mooi moment om koffers naar kamers te brengen, alvast eea uit te pakken en het huis door te lopen om alle ramen en deuren dicht te doen.
Wat een huis! Het koste even voor ik alle ramen had gecheckt. Veel ramen die open kunnen en het is een groot huis. En licht, door alle ramen. In een heel groen, open complex. Zonder muren om de huizen, het voelt heel vrij en open.
Toen Kitty was gebracht en ik haar vrij liet, liep ze een rondje door het huis, langs alle ramen en muren, buitenom. Bij de trap was er enige twijfel, maar toch ging ze naar boven, alle kamers bekeken en daarna had ze pas tijd voor wat aaitjes van mij. Alle geluiden in huis vond ze nog wel even spannend, maar al snel was ze gewend en ze kan heerlijk slapen op onze bedden. Kitty is nog een week binnen geweest en buiten aan een tuigje, na een tijdje loslopend met ons erbij. Ze vindt het tuigje vreselijk en als ze het om heeft, al is het zonder lijn eraan, ze loopt amper. Langzaamaan laten wennen aan het los lopen en nu loopt ze alweer een tijd lekker zelf rond het huis. Onder de indruk van de auto's vlak voor ons huis (alleen wij zelf en de buren rijden voor ons huis langs), dat is ze niet gewend. Goed zo, hou maar afstand. En positief onder de indruk van de vrije ruimte achter het huis, met hoge bomen, veel groen. De kat van de buren kwam al gauw kennis maken en Kitty weet geloof ik nog niet of het een vriend of vijand is. Wel een beetje opdringerige vriend dan ;)
De kinderen gingen na een week voor het eerst naar school. We brachten en haalden ze met Maurice zijn auto en zo reed de chauffeur heel wat op en neer tussen ons huis, de school en kantoor. Maar het was een goede oplossing voor de eerste tijd. Sinds een aantal dagen gaan de kinderen met de schoolbus, op eigen verzoek. En dat gaat goed, al zijn ze nu wel langer weg van huis. En ze hebben huiswerk, soms best veel. Dus dat zijn lange dagen voor ze, dat is wennen.
In uniform naar school, jaja. Deftig, hoor! Dat went geloof ik al goed, je hoeft niet na te denken wat je aan moet trekken, echt een groot voordeel.
Thuis kleden ze zich om in makkelijke kleding, gaan huiswerk maken en Cuno trapt nog weleens een balletje met de buurjongen. Wat spelletjes doen en dan is het alweer gauw etenstijd en bedtijd.
Zo gaan de dagen. Maurice went ook al goed op zijn werk, na wat opstartproblemen (praktische zaken) en ik ben meestal thuis. Mijn vervoer is dus ook wat lastig, maar vorige week heb ik langs de weg een fiets gekocht. Beetje onderhandeld, geprobeerd, fiets een weekend mee naar huis gekregen en daarna betaald. Hoppa, een herenfiets, maar ik doe het ervoor. In plaats van lopend boodschappen doen, kan ik nu op de fiets. Ik kom verder en kan meer meenemen. Hier is er vrij goed te fietsen op de weg, in tegenstelling tot Johannesburg. Een beetje opletten op het verkeer en troep op de weg (vooral na regen zijn de wegen echt een bende) en fiets op slot, in het zicht van de beveiliging en ik red mezelf. Gelukkig is de supermarkt 1,5km verderop. De grote boodschappen doen we in het weekend, met af en toe aan het einde van de middag even snel met de auto.
We hebben een Nederlandse bakker gevonden! Bakker Brood, zit ook in Amsterdam en Den Haag. Maar ook in Uganda, Rwanda en dus Kenia. Heerlijk brood! En de aardappelen en kaas zijn hier lekkerder, we genieten ervan!
Over het algemeen is het leven hier duurder, wbt boodschappen, het huren van zaken als auto's en huizen. Tweedehands meubelen gaan hier voor honderden euro's, alsof het gratis wordt weg gegeven! Huishoudelijke hulp en tuinmannen zijn dan wel weer goedkoop. Goed voorbeeld helaas, van het verschil tussen rijk en arm... Ik ben nog zoveel thuis, dus wil nog even niet aan een huishoudelijke hulp. Maar de tuinman hoorde toch al bij het huis, dus die blijft gewoon zijn rondes doen. En we hebben dus een chauffeur, heel normaal hier, maar ik vind het decadent! Het is wel praktisch met het verkeer hier. Hij weet zijn weg in Nairobi en Maurice kan telefoneren, terwijl ze door het verkeer laveren (of stil staan...).
Ik zal wat foto's plaatsen, dan zul je zien dat het hier "meer Afrika" is. Meer rode grond zichtbaar, koeien die over straat lopen met herders erachter, slecht onderhouden wegen en heel veel groen. Het regent hier op het moment veel (regenseizoen, 1 van de 2 per jaar) en je ziet alles groen kleuren, prachtig! Onze wijk Karen ligt in het voormalig Ngong forest. Een groot, natuurlijk bos, waarvan delen zijn gekapt voor bewoning. Het voelt ook een beetje als wonen in een bos. Al die oude bomen, prachtig. Ik heb het nog maar 1x eerder gezien, maar ik zie toevallig net een eekhoorntje in onze heg verdwijnen, schattig!
Nou, dat is al een heel verhaal, lekker "Hak op de tak" (hoe ga ik dit straks in het Engels vertalen?), maar jullie zijn op de hoogte van onze eerste "settel ervaringen" en ik hoop dat jullie het leuk vonden. Settel is geen goed woord? Ik settel, hij settelt, wij settelen? Blijft een raar woord...

Foto's: http://majestic.reislogger.nl/foto/settelen-settle

ENG:
Settle in, isn't that a funny word? A lot of people ask us these days: How are you settling in? The definition in English is way better than the one in Dutch. In English: "to become familiar with somewhere new, such as a new house, job, or school, and to feel comfortable and happy there". That is exactly what we are doing, getting used to the house and our new environment. And we are doing well! Some things are easier than others. Transport is a "hot item" on our list-of-worries. Attached to the words "PIN" and "Work Permit". PIN is some kind of ID code, which you need in Kenya to buy and register a car, to arrange finance for the same, to open a bank account and to import our personal stuff as furniture etc. This PIN seems quite important for us. But it takes some time to arrange this, so the "transport" items aren't arranged yet. We'll leave this for now.
What went very well, was our moving in to Nairobi. Coming from the airport, with Maurice his company car, including driver (!) a lot of people welcomed us in our house.
The owner of the house, to guide us trough the house and explain about the borehole water, solar heated boilers and the battery power backup. These items come in very handy in Africa!
The lady from the rental company, who arranged everything from furniture to spoons. She asked Tiara to come upstairs with her, to decorate the girls room up to her needs. So sweet!
Maurice's colleague brought his company phone wíth simcard and she's the one who arranged everything for us, moving into this house. All perfect!
Some small miscommunication resulted in Kitty arriving within a couple of hours. So Maurice and the kids went out for groceries, while I waited for Kitty, who supposed to stay overnight in a kennel, to give us the time to arrange everything for her.  No worries, we can do this in an hour. And so she arrived and walked around the house, along the walls and windows, all around. The house is quite big, with a lot of windows. I checked all the windows and doors, before she arrived. Getting familiar to the house at the same time. The house is light, with a lot of green around, we love it! That evening we had dinner in the house for the first time and were comfortable on the couches, Kitty very comfortable on our beds and we had a good night of sleep. Yes, settling in!
Kitty stayed inside for a while and sometimes went outside with us, walking on a leach. She really doesn't like this and even with only the harness, without the leach, she doesn't really walk. After a week she walked quite confident around the house, by herself. She is doing very well! And is being very lazy, most of the day ;)
After a week, the kids went to school for the first time. The driver drove up and down between school, our house and the office, but this went well for the first period. Since a couple of days, they're using the school bus and are enjoying this. Their days are long and they do homework every day, a bit different from the small, Montessori school. And wearing an uniform for the first time in their lives. I guess they get used to that very easy. Tiara changes into her own clothes after school, but Cuno plays soccer with the boy from net door, just as easy in his uniform. Than after homework and diner time, its almost time for bed already. The time flies!
Maurice had some practical startup problems at work, but is settling in well. Driving trough Nairobi to visit "sites" and facing the traffic every day. I'm at home, most of the time, finding my way around walking and now with the bicycle I bought. Just at the side of the road. It makes it easier to go out and do the groceries, the shopping center is on a 1,5k distance, so that's good! In the weekend we go to the bigger supermarket for the weekly groceries and it works fine like this.
We found a Dutch bakery! We love their bread. The potatoes and cheese are much better here, so that's very positive for us, Dutchies ;)
Generally life's more expensive here, compared to SA. Groceries are more expensive and to rent a house or a car, it's crazy. Even the second hand furniture is being sold for hundreds of euro's, I'm still surprised about that. Housekeepers and gardeners are very cheap, I'm not sure if that's positive, because it's a result of the differences between poor and rich... I'm not too sure about a housekeeper yet, I like the quietness in the house these days, our furniture's not here yet, so easy cleaning and I don't know what I want; live in, live out, how many days, someone who cooks and babysits?? I will give it a second (and third, and fourth ;) ) thought...
So Maurice has a driver, I think it's very posh. It's quite common here and it's easy, because he knows his way around in Nairobi and Maurice can still answer phonecalls, while stuck in traffic... I will post some photo's, so you can see it looks much more like Africa here. The red soil, cows walking in the roads with their shepherds, badly maintained roads and it's very green. We are in the middle of the rain season and you can see everything turning green, lovely! The suburb Karen where we live, was the former Ngong forest. The mature trees are still here, it feels like living in a forest. I have seen it only once before, but I just saw a squirrel climbing trough our hedges, so cute!
This has become quite a long story, jumping from one subject to another, but you know now how we are doing, how our days look like and I hope you liked it.
To settle, settling in, I'm not too sure about this word, but whatever.

Photo's: http://majestic.reislogger.nl/foto/settelen-settle